Akwarela Juliusza Kossaka Farys z 1877 roku, z Muzeum Narodowego w Warszawie jest jedną z kilku prac artysty, opartych na motywach utworu Adama Mickiewicza pod tym samym tytułem. Poeta nawiązał w nim do arabskiej formy kasydy, będącej pochwałą lub krytyką jakiejś osoby lub plemienia, co znalazło wyraz w podtytule poematu: Kasyda na cześć emira Tadż ul-Fechra ułożona. Bohaterem utworu jest Wacław Rzewuski (1785-1831), znany podróżnik i orientalista, postać niezwykle barwna w naszych dziejach. Potomek znanej rodziny magnackiej, spokrewniony z Janem Potockim, autorem Pamiętnika znalezionego w Saragossie, pod którego wpływem zainteresował się Orientem, spędził część swojego życia na Wschodzie, gdzie żył wśród Arabów, przybrawszy tytuł emira. Jego wschodnie imię, Tadż el-Fachr, oznaczające po arabsku wieniec sławy, wiązało się z ówczesną wykładnią imienia Wacław, które wywodzono od Wieńczysława. Po kilku latach pobytu w Arabii (1817-1820), Rzewuski powrócił do kraju i wkrótce zamienił strój wschodni na kozacki, pędząc wśród stepów żywot na wzór Beduina. Jego drugą, poza orientalistyką, pasją były konie krwi arabskiej, które sprowadzał ze Wschodu do swego majątku w Sawraniu na Ukrainie. Poświęcił im traktat Sur les Chevaux Orientaux et provenants des Races Orientales, zawierający także wiele obserwacji dotyczących Wschodu i wspomnień z odbytych podróży.
wiecej informacji na stronie Muzeum Narodowego w Warszawie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz